မသိသူကျော်သွား သိသူဖော်စား “လစဉ် အိမ်လခ ပေးနေရတာချင်း အတူတူ… သူများအိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ပေးမလား၊ ကိုယ်ပိုင်အိမ် ဖြစ်လာမယ့်အရာမှာ ရင်းနှီးမလား?” အိမ်ငှားနေဖူးသူတိုင်း ကြုံဖူးကြမှာပါ။ လကုန်လို့ အိမ်လခ ပေးရမယ့်ရက် ရောက်တိုင်း ‘ငါ ရှာဖွေထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ သူများဆီ ရောက်သွားပြန်ပြီ၊ နှစ်တွေ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဒီအိမ်က ငါ့အိမ် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး’ ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုး…တကယ်တော့ လစဉ်ပေးချေမှုချင်း တူနေရင်တောင် အိမ်လခပေးတာနဲ့ အရစ်ကျစနစ်နဲ့ အိမ်ဝယ်တာ ဘာကြောင့်...

“‘အချိန်’ နဲ့ ‘အိမ်’… ဘယ်အရာက ပိုတန်ဖိုးရှိလဲ?” ညနေခင်း အလုပ်ခဏနားပြီး ဖုန်းပွတ်နေတဲ့ အစ်ကိုတို့၊ အမတို့ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ဒီနေ့တော့ နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းနေတဲ့ “အချိန်” တွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ “အိမ်” အကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားစရာ အမြင်လေးတစ်ခု မျှဝေပေးချင်ပါတယ်။လူအများစုက “အချိန်က ရွှေထက်တန်ဖိုးရှိတယ်” လို့ ပြောကြပေမယ့် အိမ်ခြံမြေလောကမှာတော့ “အချိန်ဆွဲလေလေ… အိမ်ဝယ်ဖို့ ပိုခက်ခဲလေလေ” ဆိုတဲ့ ရွှေဥပဒေသတစ်ခု ရှိပါတယ်။အဲ့ဒါက ဘာလို့လဲဆိုတော့ – ၁။...

“အိမ်ရဲ့အတွင်းပိုင်းကို စိတ်ကြိုက် ပြန်ပြင်လို့ရပေမဲ့၊ အိမ်ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုတော့ ပြန်ပြင်လို့မရဘူး” ဒီစကားစုလေးက တကယ့်ကို အမှန်ကန်ဆုံးနဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုပါပဲဗျာ။ အိမ်တစ်လုံးဝယ်တဲ့အခါ အရောင်မကြိုက်ရင် ဆေးပြန်သုတ်လို့ရတယ်၊ အခန်းဖွဲ့ပုံမကြိုက်ရင် ဖျက်ပြီး ပြန်ပြင်လို့ရတယ်၊ Tiles တွေ၊ ပါကေးတွေ စိတ်ကြိုက် လဲလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့… အိမ်ရှေ့က လမ်းဆိုးနေတာကို ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ဖျက်ခင်းလို့မရဘူး။ ဘေးအိမ်က နေ့တိုင်း ဆူညံသံပေးနေတာကို သွားပိတ်ပင်ဖို့ ခက်တယ်။ မနက်ခင်း လမ်းလျှောက်ချင်ပေမဲ့ အမှိုက်နံ့တွေနံပြီး လမ်းလျှောက်ဖို့...

မိုက်လွန်းတဲ့ “အရောင်းကြော်ငြာ” ကြောင့် ဝယ်မှာလား? စိတ်ချရတဲ့ “ယုံကြည်မှု” ကြောင့် ဝယ်မှာလား? အိမ်တစ်လုံး၊ ခြံတစ်ကွက်ဆိုတာ… ကိုယ့်ရဲ့ ချွေးနည်းစာ ပိုက်ဆံတွေ၊ မိသားစုရဲ့ နောင်ရေးတွေ အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရတဲ့ ဘဝရဲ့ အရေးကြီးဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါ။ကြော်ငြာထဲက လှပလွန်းတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ၊ အရမ်းမိုက်တဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာ မှန်ပေမယ့်… အဲ့ဒီအလှအပတွေနောက်ကိုပဲ မျက်စိမှိတ်ပြီး လိုက်သွားလို့ မရဘူးနော်။“ဘာလို့လဲဆိုတော့… ကြော်ငြာဆိုတာ မျက်လှည့်ပြတတ်လို့ပါပဲ” အပြင်ပန်း ကြည့်ကောင်းနေရုံနဲ့ မပြီးပါဘူး။ ရေရှည်မှာရော...